Debaty sejmoweIV Kadencja

Interpelacja w sprawie potrzeby nowelizacji ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

   Szanowny Panie Premierze! Po wygranych wyborach parlamentarnych przez Sojusz Lewicy Demokratycznej otrzymałam od wielu osób, którym na podstawie obecnie obowiązującej ustawy odebrano uprawnienia kombatanckie, zapytanie co do ewentualnej zmiany przepisów tejże ustawy.    W piśmie do kierownictwa Klubu Parlamentarnego Sojuszu Lewicy Demokratycznej przedstawiciele Rady Krajowej Weteranów Lewicy oraz Rady Krajowej Żołnierzy Armii Ludowej przy Zarządzie Głównym Związku Kombatantów RP i b. Więźniów Politycznych stwierdzają, że zarówno ustawa w jej brzmieniu pierwotnym z 24 stycznia 1991 r., a zwłaszcza po jej ostatniej nowelizacji z 4 marca 1999 r. opartej na projektach urzędu kierowanego przez mec. Jacka Taylora, jak też konkretne działania tegoż urzędu, oparte są na lansowanej przez skrajnie prawicowych historyków i publicystów fałszywej, tendencyjnej jednostronnej i sprymityzowanej wersji najnowszej Polski.    Ustawa o kombatantach wprowadziła do ustawodawstwa polskiego obcą państwom prawa odpowiedzialność zbiorową. Zastosowano ją wobec tych kombatantów drugiej wojny światowej, często odznaczanych za bohaterstwo wojenne, rannych w bojach itp., którzy w latach powojennych zostali wcieleni do służb specjalnych państwa polskiego bądź do innych formacji broniących struktur państwa, jego stabilizacji wewnętrznej i bezpieczeństwa obywateli. Pozbawiono ich nabytych w walce z wrogiem zewnętrznych uprawnień kombatanckich, a więc do innych praw honorowych (a nie ˝przywilejów˝, jak twierdzą promotorzy restrykcji), które w cywilizowanych państwach mogą być odebrane tylko na mocy wyroku sądowego, a nie decyzją urzędników.    Stosując odpowiedzialność zbiorową ludzi związanych ze stroną państwową w okresie walki o władzę w Polsce powojennej, przybierającej formy wojny domowej, jednocześnie przyjęto zasadę nieodpowiedzialaności zbiorowej, a nawet indywidualnej, ludzi często nie mających nic wspólnego z walką przeciw okupantowi hitlerowskiemu, za to uczestniczących w powojennym zwalczaniu ówczesnych władz państwowych i ich zwolenników metodami terroru i mordów.    W wyniku kolejnej nowelizacji tej ustawy (4 marca 1999 r.) ˝wzbogacono˝ ją przez odebranie uprawnień wszystkim kombatantom, którzy po wojnie pełnili w służbach specjalnych RP funkcje pomocnicze, jako lekarze, telefoniści, archiwiści, drukarze, kierowcy itp. W wystąpieniach sejmowych i w prasie przedstawiono to nie jako odbieranie tego kombatantom II wojny, lecz ˝utrwalaczom˝ władzy ludowej, niekombatantom. Odebrano także uprawnienia tym kombatantom, którzy po wojnie pracowali w aparacie PPR i PZPR i tym samym nadzorowali aparat bezpieczeństwa RP. Paragraf ten sformułowano tak nieprecyzyjnie, aby urzędnicy Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych mogli interpretować go w sposób dowolny.    Konsekwencją dyskryminacji tej pozbawionej praw kategorii kombatantów jest wyeliminowanie ich z prawa mianowania na wyższe stopnie wojskowe, a nawet uzyskania tytułu i odznaki ˝Weterana walk o niepodległość ojczyzny˝ w oparciu o ustawę z dnia 24 lipca 1999 r. Natomiast tytuł ˝Weterana˝ i awanse oficerskie nadaje się tym, którzy działali przeciwko odrodzonemu państwu polskiemu w okresie powojennym, nawet jeżeli nigdy nie uczestniczyli w wojnie przeciwko Rzeszy Niemieckiej w latach 1939-1945.    Biorąc pod uwagę głosy organizacji kombatanckich, uprzejmie proszę pana premiera o odpowiedź na pytanie, kiedy należy spodziewać się ustawodawczej inicjatywy rządowej w sprawie nowelizacji obecnie obowiązującej ustawy, w celu przywrócenia godności starym ludziom, którzy swą młodość poświęcili walce o wolną Polskę.    Z szacunkiem    Poseł Izabella Sierakowska    Lublin, dnia 27 listopada 2001 r.